Dzielnicowa z Garwolina zdobyła 5. miejsce i ruszyła lawina wsparcia

Asp. Karolina Parzyszek z Komendy Powiatowej Policji w Garwolinie zajęła 5. miejsce w plebiscycie #SuperDzielnicowy. Za tym wynikiem stanęli mieszkańcy, szkoły i instytucje, a sama policjantka od lat buduje w terenie zaufanie, które dziś wyraźnie zaprocentowało. Kampania #DzielnicaBEZstrachu miała pokazać ludzką twarz Policji i przybliżyć realia służby dzielnicowego.

W rozmowie z cyklu poświęconego kampanii społecznej #DzielnicaBEZstrachu policjantka z Garwolina przypomniała, że rola dzielnicowego ma w polskiej Policji długą historię. Stanowisko ustanowiono jeszcze w przedwojennej formacji, na mocy rozkazu nr 330 z 26 sierpnia 1926 r. Dziś, po stu latach, zadania pozostały zaskakująco aktualne - są blisko ludzi, ich problemów i codziennych napięć.

Asp. Karolina Parzyszek służbę zaczynała w ogniwie patrolowo-interwencyjnym, potem pracowała w zespole do spraw prewencji, gdzie regularnie współdziałała z dzielnicowymi. Obowiązki dzielnicowej objęła 1 lipca 2020 r. i od tego czasu stawia na bezpośredni kontakt z mieszkańcami. Jak wynika z jej relacji, właśnie tam widzi sens tej służby - nie tylko w reagowaniu na zdarzenia, ale też w zapobieganiu problemom i budowaniu relacji opartych na zaufaniu.

Najmocniej zapadają jej w pamięć sprawy dzieci żyjących w przemocy albo skrajnie zaniedbanych. Jedna z takich interwencji dotyczyła dzieci spotkanych w okolicach placówek handlowych. Powiedziały wprost, że są głodne, choć była już pora popołudniowa. Jak relacjonuje policjantka, od rana nie jadły nic, w domu brakowało jedzenia, a mieszkanie było w złym stanie. Dzieci były ubrane nieadekwatnie do pory roku. Po zakończeniu czynności pojechała do sklepu i kupiła im żywność, a potem uruchomiła instytucje, które objęły rodzinę opieką, z udziałem asystenta rodziny.

Druga historia była jeszcze trudniejsza. Podczas interwencji prowadzonej z kuratorem sądowym od początku było widać, że sytuacja rodzinna jest bardzo poważna. Zachowanie matki wskazywało na środki odurzające, co później się potwierdziło i zgadzało z wcześniejszymi sygnałami. Dzieci były zaniedbane, a opieka nad młodszym dzieckiem spoczywała na siedmioletniej dziewczynce. Ostatecznie dzieci zostały odebrane matce. Policjantka nie ukrywa, że takie decyzje nie są łatwe, ale czasem właśnie one dają dzieciom szansę na bezpieczeństwo.

“Przełamywanie barier między Policją a społeczeństwem” - tak dzielnicowa ocenia sens kampanii #DzielnicaBEZstrachu.

W rozmowie wraca też temat obciążenia psychicznego. Służba w Policji nie kończy się wraz z wyjściem z komendy, a problemy mieszkańców często zostają w głowie na długo. Parzyszek mówi o zmęczeniu, ale też o sposobach na odzyskanie równowagi. Najważniejszy jest dla niej czas spędzony z synem i praca w ogrodzie. To właśnie tam łapie oddech i wraca do służby z nową energią.

Na wynik w plebiscycie - jak sama przyznaje - złożyła się nie tylko jej codzienna praca, ale też mobilizacja całego otoczenia. Impulsem był e-mail z komendy wojewódzkiej, a potem sprawa zaczęła żyć własnym życiem. W akcję włączyli się mieszkańcy, szkoły i instytucje. Policjantka podkreśla, że wsparcie było ogromne, a 5. miejsce w skali kraju potraktowała jako wyraz uznania i szacunku. Po plebiscycie relacje z ludźmi stały się jeszcze bliższe, a zaufanie przełożyło się na lepszą współpracę i szybszy przepływ informacji.

Ten wynik nie wygląda na zwykły konkursowy sukces - to sygnał, że dzielnicowy, który naprawdę jest obecny wśród ludzi, potrafi zbudować coś znacznie większego niż tylko dobry wizerunek. Tu zaufanie zamieniło się w realne głosy, a to w policyjnej służbie brzmi najmocniej.

na podstawie: Policja Lubin.